Ślimaki (Gastropoda)
W Polsce ślimaki obficiej występują w wodach stojących (w jeziorach, stawach i drobnych zbiornikach), w wodach bieżących zaś spotyka się je w mniejszych ilościach i mniejszą liczbę gatunków.Ciało tych zwierząt składa się z głowy, nogi i worka trzewiowego, jest niesegmentowane, odznacza się asymetrią. Płaszcz wytwarza muszlę zbudowaną głównie z węglanu wapnia; płaszcz otacza jamę płaszczową, w której najczęściej znajdują się skrzela (niektóre ślimaki oddychają tlenem atmosferycznym), w jamie gębowej znajduje się szczęka i tarka. Rozmnażają się płciowo: przodoskrzelne są najczęściej rozdzielnopłciowe; część płucodysznych jest obupłciowa. Większość ślimaków składa kokony z jajami (w postaci kładek jajowych).Większość ślimaków — to roślino- i detrytusożerce. Odżywiają się przede wszystkim glonami, które zeskrobują z podłoży zanurzonych; część z nich może odżywiać się tkanką roślin naczyniowych. Niektóre ślimaki przodoskrzelne mogą także odfiltrowywać pokarm z toni wodnej. Akwarium powinno być średniej wielkości, z dużą ilością roślinności, osadem pochodzenia organicznego oraz fragmentem dna żwirowo-piaskowego, silnym natlenieniem wody w przypadku hodowli ślimaków przodoskrzelnych, lub umiarkowanym — w przypadku ślimaków płucodysznych. Temperaturę należy utrzymywać w granicach do 25°C, jedynie w przypadku rozdętek nieco wyższą (na ogół do 28°C). Z reguły ślimaki z rodzajów zatoczek, błotniarka i rozdętka hodują się dobrze, natomiast z rodzaju zagrzebka bądź żyworódka — nieco gorzej. Zaleca się karmić je rozkładającymi się roślinami, glonami, żywymi roślinami naczyniowymi, suszonymi rozwielitkami: baczną uwagę zwrócić należy na gatunki wykazujące zdolności filtracyjne i zapewnić im odpowiednio dużo osadu organicznego, wraz z rozkładającymi się szczątkami organicznymi. Należy unikać w akwarium pijawek, które mogą atakować ślimaki bezwieczkowe.